Çok popüler bir konu değil mi? Çevremizde, tüm sosyal paylaşım sitelerinde bir farkındalıktır gidiyor. Neyi fark edeceğiz peki? Hepsinin ortak önerisi, kanaati şimdiyi, tam olarak şu anı fark etmek. Şu anı, şimdiyi fark etmenin yolunu da gösteriyorlar dikkatini şimdiye getirmek, dikkatin yaramazlık yapar başka yerlere gitmeye çalışırsa nefesine odaklanıp (nefese odaklanmak, nasıl nefes aldığını fark etmek, nefesin seyrini izlemek ve saymak, kaça kadar nefes alıyorum kaça kadar veriyorum kısmına odaklanınca dikkat şimdiye gelmek zorunda kalır) dikkatini şimdiye çekebilirsin de diyorlar.
Bana ne tüm bu zırvalardan, şimdiyi fark etsem de etmesem de hayatım neyse o, makyajını nasıl yaparsam yapayım sonuç değişmeyecek berbat bir hayatım, iğrenç bir işim, sorumsuz bir eşim, her şeyi benden bekleyen bir annem, sürekli çemkiren bir ergen çocuğum, veremediğim kilolarım, yıllardır gidemediğim tatillerim, çöpe attığım hayallerim, içime akıttığım göz yaşlarım, dökülen saçlarım işte ben bunlarla yaşıyorum diyorsan eğer aslında farkında olmaya en çok senin ihtiyacın var. Kim olduğunu fark etmeye, ne istediğini fark etmeye, şimdiye kadar hep batırdığın şeyleri hatırlıyorsun ya dikkatini çağırıp onunla birlikte başardığın şeyleri hatırlamaya, kalbindeki yaraları görmeye (hep orada olduklarını biliyorsun belki ama korkmadan onlara bakmaya), seni sen yapan hatalarını, yaralarını, yaslarını, başarılarını, sevinçlerini, tutkularını, sakarlıklarını, alışkanlıklarını, her zamanlarını, aslalarını yani bir bütün olarak seni oluşturan her bir parçanı fark etmeye ihtiyacın var belki de. Şu anda, şimdide kendini fark edersen (en çıplak halinle) ve mevcut halinle sevgiyle bağ kurarsan işte o zaman değişmek, gelişmek, ilerlemek için (eğer istiyorsan) ihtiyacın olan o içsel motivasyonunla da bağ kurabilirsin belki . Kim bilir?
